Een tijdje geleden kwam ik bij Klaas, om samen te kijken naar iets wat zich voordeed in mijn leven. Iets wat mij leek te beperken in mijn ontwikkeling. Klaas nam me op een prettige manier mee in een trance; rustig, zijn energie op gepaste afstand en toch aanwezig. Hij stelde me tijdens deze trance een aantal vragen, zodat een moment in mijn leven naar voren kwam, dat linkte aan dat waar ik naar wilde kijken. Ik kreeg ruimte om mijn eigen tempo aan te geven, nog even bij dat moment te willen blijven of een volgende ‘stap’ te zetten. Klaas was er, aan de zijlijn. Ik voelde me veilig om in deze trance te zijn, wetende dat hij er was en me begeleidde.
Na het trancemoment heeft Klaas me staande een oefening met papier en krijt laten doen. Het was een goed gevoel om de ervaring die ik in de trance had opgedaan, om te zetten in een uiting op papier, mijn lichaam uiting laten geven aan het moment dat ik in trance had ervaren. Wat mij duidelijk werd in de sessie: ik heb een beweging te maken in mijn leven, een andere dan die ik van kinds af aan gewend ben te maken. Klaas begeleidde me in het maken van een beweging die mij herinnert aan dat wat ik heb te doen en deed een suggestie om deze beweging nog sterker neer te zetten, een beweging met een vuurelement. Dit heb ik gedaan, samen, buiten. Een foto herinnert me aan deze heldere sessie.
Dat waar ik naar wilde kijken, heb ik gezien, kunnen voelen. Het ontvouwde zich tijdens de sessie zo logisch, zo organisch, zo precies waar het om draait. Organisch kan een dergelijke sessie in mijn ogen alleen zijn wanneer er een veilige en uitnodigende omgeving is gecreëerd. En deze omgeving heeft Klaas voor mij weten te creëren.
